MÜSLÜMAN HRİSTİYAN FARKI
Değerli okurlar geçen gün Alman Devlet televizyonunda bir açık oturum vardı ama
bizdekiler gibi hiç değildi. Herkes tek tek konuşuyor, ne dedikleri tam anlaşılıyor ve
kendilerine verilen süre bittiğinde kesiyorlardı.
Tartışmanın konusu “Müslüman-Hristiyan farkı” idi.
Konuşmacıların arasında Hristiyan ve Ortodoks Papazlar, Malesya ve Pakistan’dan
Müslüman İmamlar, Üniversite hocaları ve bazı diğer İlahiyatçılar vardı.
Tartışma yaklaşık 2,5 saat sürdü. Örnekler, küçük videolar ve çeşitli belgeler sunuldu.
Genelde en ufak bir sürtüşme veya laf sokma veya mücadele yoktu.
“Müslüman toplumlar kendi içlerinde kavga etmekten dünyanın çok önemli hatta kendilerini
dahi vuracak konuları konuşup tartışamıyorlar. Genelde tahminler ileri sürüp tahminler
üzerinde kavgaya kadar giden tartışmalarla vakit geçiriyorlar. Tamamen bu nedenlerle
de Hristiyan toplumundan geri kalıyorlar”.
Bu düşünce ve iddia hemen heryerde aynı. Müslümanlar devamlı kendi içlerinde gözünün
üstünde kaşın var diye kavga halindeler. Bu kavgalar elbette siyasette de önemli geri kalıcı
ve küçük düşürücü rol oynuyor. Ama tarihe bakarsanız Müslümanlar ilk günden bugüne
kadar, bugün dahil devamlı kendi içlerinde kavga halindeler.
Bunu çoğunluğu Müslüman olan kendi ülkemizin hastanelerinde , devlet dairelerinde, trafikte,
spor sahalarında, Türkiye Büyük Millet Meclisinde daha da doğrusu hemen heryerde görüyoruz.
Bilhassa bu nedenle tarih boyunca Müslüman devletlerin hiç ileri gidememiş olduğu defalarca
ifade edildi. Osmanlı İmparatorluğuna gelindiğinde ise istisnasız bütün Padişahların Hristiyan
annelerin çocukları olduğu ve yönetimde kurallar koyarak kavgalara mani oldukları söylendi.
Kuralları uygulatan Padişahların İmparatorluğu ileri götürdükleri, zayıf olanların ise geriye
götürdükleri ancak müslüman kadınlar arasında kavgaların buna rağmen devam ettiğinden söz edildi.
Netice olarak tüm Müslüman ülke halklarının kendi içlerinde birbirlerine karşı bir şekilde düşmanlık
besledikleri ve yine kendi içlerinde kavga etmekten dış dünyada geri kaldıkları üzerinde oybirliği yapıldı.
Bende dünyanın büyük bölümünü görmüş, görev yapmış birisi olarak bu düşünceye aynen katılıyorum.