MUHALEFET

Batıda ve tüm dünya demokratik ülkelerinde  “Opposition” denir,  yani manası Muhalefettir.  Muhalefetin en önemli ve

birinci görevi iktidarı eleştirmektir, bu tüm demokratik ülkelerde böyledir.

Demokratik yönetilmeyen diğer ülkelerde zaten eleştiri hakkı olmadığından Muhalefet yoktur.

Medeni ülkelerde Muhalefet ve İktidarlar genelde çoğu zaman birçok şeyde birlikte çalışırlar. Kurulan komisyonlarda

aralarında yakın dostluklar oluşur ve konuşarak her sorunu çözerler.

Medeniyette geri kalmış ülkelerde ise çoğu zaman bu ilişki kopuktur, Muhalefet hemen herşeyi eleştirir, İktidar da

Muhalefete haber vermeden birçok şey yapar.

Yine bu medeni ülkelerde Meclis’te ülkeleri için ağır tartışmalarda bulunan Milletvekilleri öğle ve akşam yemeklerde

birlikte olurlar ve şakalaşırlar. Siyaset Meclis toplantılarında olur, dışarda olmaz.  İki kardeşin biri İktidar, diğeri

Muhalefet olan Milletvekilleri var bunlar evde aile toplantılarında kardeştirler, kavga filan etmezler.

Bizde maalesef biri diğerinin ayağını ısırıyor hemde Mecliste…

Buradan çok açık ve net anlaşılıyor ki biz demokrasiyi anlamamışız ve içimize gerekli şekilde sindirememişiz.

Çocukluktan sorgulamanın yasaklandığı veya ayıp olduğu bir yerde eleştiri ve demokrasi çok çok zor bir olay.

İşin temelinde sorgulama ayıp veya yasak o zaman eleştiri kimin haddine?

Sorun burdadır yani çocukluktan ve jenerasyonlarda…

Sorgulaması yasak olanların eleştirmesi mümkün müdür?

Geçen yıl veya dün değil, bugün bile sorgulayamazsınız ne ailenizi, ne öğretmeninizi, ne de başka birşeyi…

Sorgulayın da alacağınız cevabı görün…

O zaman eleştirmek her babayiğitin yapacağı iş değil…

İşte bunun için Türkiye’de muhalefet zor, çok zor…